Yaz Olimpiyat Oyunlarına Komik Bir Giriş

Şu sıralar Çin’de yanıp duran bir olimpiyat meşalesi var. Kendisinin M.Ö. 776 ‘de yanmaya başladığına adımız kadar eminiz. O zamanlarda Yunanlıların sırf ısınmak için bunu yapmadıkları ortadaydı. Onlar tanrıları için türlü türlü oyunlar yapmak için can atıyorlardı. Yaza ait gündönümünü bekleyip sonrasında başlarlardı.

İlk başlarda karşılaşmaların Olympia tapınağında yapılması düşünülmüştü. Tapınağın, Çin’deki hava kirliliğine sahip olmadığı apaçık meydandaydı. Ama olsundu, günümüzdeki oyunlar için çokca yatırım peşinde koşuluyordu. Mesela 11 yeni tesis kullanıma hazır hale gelinmişti. İşte, 90000 kişilik Olimpiyat Stadyumu’nu Herzog ve De Meuron tasarlamak gereği duymuşlardı. Laoşan Velodromu sırf bu olimpiyat için hazırlanmıştı. Pekin Atıcılık Salonu 9 bin kadarcık seyirci alıyor. Kürek, kano ve uzun mesafe yüzme yarışları için Şunyi Olimpik Kürek Parkı yapıldı. Özetle, Çin göz kamaştırıyor.

Eskilere bakılırsa bu kadar masraf yapmaya ne lüzumu vardı. Bidolu spor dalı akla gelmemiş, sadece stad koşusu yapmakla yetinilmişti. Sırf bu yüzden olimpiyatların yapılması, Yunanlılara da pek anlamsız gelmiş, çok geçmeden başka başka yarışmalarda eklenmişti. Örneğin, ata sporumuz güreş, en uzun atlama, disk ve tabi ki cirit atlamayı sırayı bozmadan saymak mümkün. Bir de boks var tabi, Muhammed Ali duysa kimbilir nasıl da sevinir?

Yarışmalar ilk gün süren "Olimpiyat andı" yüzünden bir türlü başlayamazdı. Bazı sporcular andı kısa kesmek veya playback yapmak isteseler de buna izin verilmezdi. Üstelik, bazı sporcuların aksanı bozuk olduğu için okunanlar sürekli tekrar edilir, haliyle müsabakalar ikinci güne kalırdı. Okunan veya okunamayan and ise şöyle:

“Bu olimpiyat oyunlarına sporun zaferi ve takımlarımızın onuru için, gerçek sportmenlik ruhuyla, tüm kurallara saygı göstererek ve uyarak katılacağımıza bütün yarışmacılar adına söz veririm.”

Pekin 2008 ‘de yarışması muhtemel 205 ülkeden 10 bin 500 sporcunun tek tek bunları söylemeyecek olmaları pek sevindirici olmalı. Neyse ki yarışmalar, bugünkü gibi iki haftaya yayılmaz, sadece ve sadece dördüncü günde tamamlanırdı. Bu dört gün içerisinde çok çok yorulan sporcular 4 yıl dinlenme fırsatı bulacaklardı. Çünkü zamanı Olympiad denilen 4 yıllık dönemlerle ölçmeye başlamak gereği duymuşlardı.